Οι άνθρωποι των ρεκόρ
Οι άνθρωποι των ρεκόρ
Υπάρχουν αθλητές και αθλητές, επιδόσεις και επιδόσεις. Κάποιοι έγιναν μύθοι και δεν θα ξεχαστούν ποτέ γιατί τα κατάφεραν καλύτερα στη μάχη τους με αντίπαλο την ανθρώπινη τελειότητα
Με εξαίρεση τις εκλογές καμία άλλη ανθρώπινη δραστηριότητα δεν έχει τόση σχέση
με τους αριθμούς, τα νούμερα και τα όρια όσο ο αθλητισμός. Η νίκη από την ήττα,
τα «πάντα» της πρώτης θέσης και το «τίποτα» της δεύτερης χωρίζονται από ένα
εκατοστό του μέτρου ή του δευτερολέπτου. Αυτά ισχύουν για όλους. Υπάρχουν όμως
και κάποιοι που είναι οι αγαπημένοι των αριθμών. Είναι οι άνθρωποι των ρεκόρ,
οι αθλητές που μια τους επίδοση, ή το συνεχές φλερτ τους με τα όρια του
ανθρώπου στο συγκεκριμένο άθλημα, τους έκανε για πάντα θρύλους. Λίγοι θυμούνται
τον νικητή στα 400 μ. εμπόδια στους τελευταίους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ολοι όμως
θυμούνται το μοναδικό δεκαετές σερί του Εντουιν Μόουζες. Οι αριθμοί φτιάχνουν
και τους μύθους.
Μπομπ Μπίμον
Οταν ξεκίνησε το αγώνισμα του άλματος εις μήκος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού στις 18 Οκτωβρίου 1968 όλοι ήθελαν να δουν τη μεγάλη αναμέτρηση ανάμεσα στον Αμερικανό Ραλφ Μπόστον και στον Σοβιετικό Ιγκόρ Τερ Οβανεσιάν, οι οποίοι είχαν από κοινού το παγκόσμιο ρεκόρ με 8,35 μ. Στις 3.30 μ.μ. εκείνης της ημέρας ο Τεξανός Μπομπ Μπίμον πήρε θέση στην άκρη του διαδρόμου για το πρώτο άλμα του. Χρειάστηκε 20 δευτερόλεπτα για να αυτοσυγκεντρωθεί. Λίγες στιγμές αργότερα απογειωνόταν από τη βαλβίδα για να πέσει στο σκάμμα ύστερα από 8,90 μ.! Οι κριτές χρειάστηκε να μετρήσουν δύο φορές το άλμα για να πεισθούν ότι ήταν αληθινό, αφού ο Τεξανός είχε πηδήξει 55 εκατ. μακρότερα από οποιονδήποτε άλλον άνθρωπο στο παρελθόν. Ο ίδιος ο Μπίμον δεν καταλάβαινε από μέτρα και μόνο όταν του είπαν ότι η επίδοσή του ήταν κοντά στα 30 πόδια (29 και 2½ ίντσες) άρχισε να πανηγυρίζει. Ο Μπίμον δεν έκανε τίποτε άλλο σημαντικό στην καριέρα του, αλλά το ρεκόρ του αρκούσε για να στοιχειώνει τα όνειρα των επιγόνων του και να ακούγεται το όνομά του σε κάθε περίσταση. Στις 30 Αυγούστου 1991, 23 χρόνια μετά, ο Αμερικανός Μάικ Πάουελ πήδηξε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Τόκιο 8,95 μ. Ολοι τότε μίλησαν για τον Μπίμον...
Σεργκέι Μπούμπκα
Ο κόσμος τον πρωτογνώρισε στις 14 Αυγούστου 1983, όταν σε ηλικία 19 ετών κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο άλμα επί κοντώ στο παρθενικό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στο Ελσίνκι. Από τότε ο πρώην σοβιετικός και νυν ουκρανός αθλητής, ο οποίος ζει πια στο Μόντε Κάρλο, έχει κατακτήσει έξι συνεχόμενα χρυσά στην ίδια διοργάνωση, αλλά αυτό το άτυπο ρεκόρ ωχριά μπροστά στην ικανότητά του να «μετράει» το αγώνισμα και να ανεβάζει την καλύτερη παγκόσμια επίδοση σχεδόν πόντο πόντο. Ο Σεργκέι Μπούμπκα πήρε το παγκόσμιο ρεκόρ στον ανοιχτό στίβο στο 5,85 μ. και το έφθασε στο 6,14 μ., όπου είναι τώρα, καταρρίπτοντάς το 17 φορές! Το έχασε μόλις για λίγα λεπτά το 1987 στη Ρώμη όταν ο Γάλλος Βινιερόν πήδηξε 5,91 μ., αλλά στο επόμενο άλμα ο Μπούμπκα πήδηξε 5,94 μ. ανακτώντας τα σκήπτρα. Το πλήθος των ρεκόρ του έχει την εξήγησή του: στις στιγμές της μεγάλης δόξας του ο Μπούμπκα πηδούσε στην προπόνηση ως και 6,15 μ. Φρόντιζε όμως να ανεβάζει τον πήχη πόντο πόντο διότι η συμφωνία χορηγίας που είχε κάνει με τη Nike προέβλεπε κάποιες δεκάδες χιλιάδες δολάρια για κάθε νέο παγκόσμιο ρεκόρ.
Μάικλ Τζόνσον
Ο άνθρωπος-«πάπια». Είναι ο μοναδικός αθλητής στην ιστορία με παγκόσμια ρεκόρ τόσο στα 200 μ. όσο και στα 400 μ., ένας σπάνιος συνδυασμός, αφού συνήθως οι καλοί διακοσάρηδες τρέχουν 100 μ. και όχι 400 μ. Την 1η Αυγούστου 1996 ο Τζόνσον κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μ. που κατείχε από το 1979 ο Ιταλός Πιέτρο Μενέα τρέχοντας την απόσταση σε 19"32. Στις 26 Αυγούστου 1999, στη Σεβίλλη, ο Τεξανός Τζόνσον με το ιδιότυπο τρέξιμο που θυμίζει πάπια διήνυσε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σεβίλλης τα 400 μ. σε 43"18 καταρρίπτοντας το ρεκόρ του Χάρι Μπατς Ρέινολντς.
Νάντια Κομανέτσι
Perfect 10. Κανείς δεν ήταν έτοιμος για ένα κυριολεκτικά άψογο πρόγραμμα στην ενόργανη γυμναστική στους ΟΑ του Μόντρεαλ το 1976. Οταν η μικροσκοπική 14χρονη Ρουμάνα τελείωσε το πρόγραμμά της στους ασύμμετρους ζυγούς ο ηλεκτρονικός πίνακας έδειξε 1,00! το τέλειο 10,00 δεν χωρούσε... Η Κομανέτσι κατέκτησε εκείνο το καλοκαίρι πέντε μετάλλια, τρία εκ των οποίων χρυσά.
Εμίλ Ζάτοπεκ
Η «ατμομηχανή» από την Τσεχοσλοβακία. Στους ΟΑ του 1952 στο Ελσίνκι νίκησε στα 5.000 μ., στα 10.000 μ. και στον Μαραθώνιο, ενώ νικώντας με ένα καταπληκτικό ντεμαράζ στο τέλος τον μεγάλο αντίπαλό του Αλέν Μιμούν προσέφερε και θέαμα. Προπονιόταν φορώντας αρβύλες και την άνοιξη της Πράγας το 1968 οι εξεγερμένοι συμπατριώτες του δεν τον πείραξαν παρ' ότι φορούσε τη στρατιωτική στολή του...
Τζέσι Οουενς
Στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου, στους ΟΑ του 1936 και του Αδόλφου Χίτλερ, ένας μαύρος αθλητής από το Τενεσί που λεγόταν Τζέιμς Κλίβελαντ Οουενς κατέκτησε τέσσερα χρυσά μετάλλια στα 100 μ., στα 200 μ., στο άλμα εις μήκος και στη σκυταλοδρομία 4Χ100 μ. και έγινε ο πρώτος αθλητής στην ιστορία με τέσσερα χρυσά μετάλλια στους ίδιους Αγώνες. Ουδέποτε αθλητική επίδοση είχε τύχει περισσότερης πολιτικής εκμετάλλευσης. Ο Χίτλερ, που είχε μεταβάλει τους ΟΑ σε ναζιστική προπαγάνδα, δεν παραβρέθηκε στην απονομή του μεταλλίων του Οουενς και η αμερικανική προπαγάνδα φρόντισε να γιγαντώσει την υπόθεση κατασκευάζοντας μια ιστορία ότι «ο αθλητής μας έκανε τον Φύρερ να φύγει από το στάδιο». Το μήνυμα όμως του Οουενς ήταν πολύπλευρο. Δεν ήταν μόνο ο Χίτλερ που έβλεπε τα είδωλά του της αρίας φυλής, όπως ο περίφημος άλτης του μήκους Λουτζ Λονγκ, να χάνουν από έναν μαύρο, αλλά και οι ίδιοι οι Αμερικανοί που έβγαιναν ασπροπρόσωποι χάρη σε έναν παραπεταμένο μαύρο αθλητή. Οταν άλλωστε ο Οουενς επέστρεψε στη Νέα Υόρκη δεν ήταν μόνο «ο αθλητής που είχε αγνοηθεί από τον Χίτλερ», όπως ήθελαν να διηγούνται οι Αμερικανοί, αλλά και ο θριαμβευτής που είχε αγνοηθεί από τον ίδιο τον πρόεδρο των ΗΠΑ Φραγκλίνο Ντελάνο Ρούζβελτ, ο οποίος αρνήθηκε να τον συναντήσει.
Φάνι Μπλάνκερς Κόεν
Η Ολλανδέζα των τεσσάρων χρυσών μεταλλίων στους ΟΑ του Λονδίνου το 1948. Νίκησε στα 100 μ., στα 200 μ., στα 80 μ. εμπόδια και στη σκυταλοδρομία 4Χ100 μ. και έστειλε το μήνυμα ότι η ανθρωπότητα μπορεί να γιατρέψει τις πληγές της από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.






Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου